Archief voor de ‘Nieuws’ Categorie

Zomaar een brief 23-4-2013

Geplaatst: 23 april 2013 in Nieuws

Tegen mijn natuur in schrijf ik een brief aan mijn vrienden in een keer. Ik heb dit soort brieven altijd stom gevonden maar nu snap ik waarom men dat doet.

 

Ik ben de hele dag ontzettend druk, achter de computer of met mensen op mijn werk, kom rond zeven á half acht thuis, dan groet ik mijn buren, trek ik wat anders aan en ga naar het buurtwinkeltje om iets te eten te kopen. Of bij Carmen, een paar huizen verderop, een klein vrouwtje dat heerlijk kookt en haar maaltijden aan de hele oude mensen en alleenstaanden in de wijk verkoopt.

 

Tot nu toe heb ik dus alleen maar sla, gebakken champignons met ui en knoflook ‘gekookt’ maar ik eet goed en kom zelfs aan! Tenslotte eet ik ’s ochtends yoghurt en als lunch worden er op mijn werk groene salades zonder dressing geserveerd. Vlees eet ik als ik uit eet, en dat is best vaak, plus alle heerlijke producten van de bakker die hier verkocht worden.

 

Mijn wijk is San Telmo, vol kleine restaurantjes, cafés, flamenco en tango. Gek genoeg leef ik behoorlijk teruggetrokken, het kost me moeite om mijn draai te vinden, nog steeds. Daarnaast, ’s avonds alleen door San Telmo te lopen vind ik toch niet zo prettig. De codes hier zijn anders en ik voel me een vreemdeling, de manier van vriendschap sluiten, van vrienden maken is anders. Men is zo extravert hier, maar ze draaien zich om en de relatie is verdwenen. Dat is heel anders dan hoe ik het heb aangeleerd in Nederland.

 

Vandaag begonnen met een deel van mijn lichamelijke behoeften te bevredigen, heb van 16 tot 22 uur gedanst en bewogen op muziek, kronkelend en draaiend, alleen, met en geplakt aan anderen. Wist niet dat het zo lekker was om te doen, lichamelijke expressie, je laten gaan op muziek en tegelijkertijd een concentratie samen met anderen zoeken omdat je samen beweegt. Was verbaasd dat ik nooit eerder zo iets had gedaan, het moest natuurlijk hier zijn waar ik het leer kennen. Want in zo’n huis woon ik, een verbouwd oud fabriekje met een grote gymzaal, met spirituele en artistieke mensen om me heen. Voelt goed, doet me goed.

 

De rest van de dagen ben ik zo met mijn hoofd bezig, met best zware dingen. Mijn werk bij Cels, waar het de hele dag gaat over vreselijke gevallen van toen en van nu waar de advocaten van Cels zich voor inzetten. In de gangen van mijn werk kom ik H.I.J.O.S. tegen, die ik ken van vroeger, of Angelica die al in de dertig is maar nog steeds bezig met haar identiteit terug te krijgen. Zij was zo’n geroofde baby en weggegeven aan militairen, haar ouders vermoord en zij nu van top tot teen onder de tatoeages en een verhaal dat zij slechts met hulp van een psycholoog aan kan.

 

Ook ben ik deel van H.I.J.O.S., neem deel aan de Asamblea en ben wat ze noemen ‘organica’. Dat wil zeggen een echte HIJO die mee mag beslissen over de organisatie. Lange, rokerige en volle discussie avonden, elke vrijdag weer. Ik neem deel aan de commissie ‘legales’ van HIJOS, daar help ik onze advocaten met het onderzoek achter de aanklachten. Het ‘toeval’ wil dat net toen ik aankwam, de groep zich voorneemt om La Cacha voor te bereiden. De rechtszaak gaat immers bijna beginnen, elke dag kan het zover zijn. Dat is de zaak van mijn vader, in La Cacha (de heks die alles doet verdwijnen) is hij gedood. Vanuit legales ondersteunen we andere hijos die moeten verklaren, die het geval van hun ouders aan de rechter willen voorleggen. Ik ben geen advocaat maar dat kan ik wel, en onderzoeken ook.

 

Argentinië is een fascinerend land, alles er gebeurt en alles wat er ondergronds gebeurt. De rechtszaken, de politiek, de interactie met mensen op straat en in de groep. Als iemand in Nederland nog durft te zeggen dat het rechtssysteem hier corrupt is, zou ik zeggen, kijk maar eerst naar het Nederlandse systeem, hoe gevoelig voor klasse het is.  Natuurlijk is niets perfect, ook het rechtssysteem hier niet, zeker als je bedenkt dat de structuur is neergezet tijdens een eerdere dictatuur. Lovenswaardig is de gemeende poging van staat en betrokkenen om het tot een democratisch systeem te brengen. En dat is precies wat zo goed voelt hier. Mensen van allerlei niveaus en lagen willen echt iets veranderen en zetten er ZELF de schouders onder. Niet zoals in Nederland, waar men wacht tot de politici het oplossen om dan op ze te schelden. Wat, anders dan een keer per vier jaar stemmen en zeggen dat politici onbetrouwbaar zijn, doen de burgers er zelf aan in Nederland?

 

Er is veel te verbeteren in Argentinië, maar het kan, het kan hier. Hier kun je andere systemen uitproberen en uitvinden. In ieder geval leeft dat geval sterk, dat het kan, dat het mogelijk is een samenleving te maken waarbij iedereen inbegrepen is en waar solidariteit bestaat.

 

Nog altijd ben ik verbaasd over de organisatie en solidariteit die ik zag rondom de overstromingen. Verbaasd over het feit dat ik met een groepje H.I.J.O.S. ernaar toe ging om te helpen en de dochter van de president bij ons in het groepje kwam. Geen bodyguards, geen politiek, geen camera’s. Gewoon allen zij aan zij werken. Vorig weekend ging ik weer helpen, en ditmaal kwamen de Cartoneros helpen. Dat zijn de armste mensen die, als de zon ondergaat, hun huizen uitkomen om in het vuilnis rond te neuzen, op zoek naar papier om te verkopen.  Ook zij kwamen helpen, inpakken en in hun vrachtwagens laden om spullen naar La Plata te brengen, waar de overstromingen waren. Ik leerde weer hoe deze mensen, die in mijn ogen vreselijk ‘onwaardig’ werk doen (met hun blote handen in het vuilnis van anderen graaien) gewone mensen zijn. Zij gaan naar hun ‘werk’ als ze de straat op gaan, praten over hun kinderen net als ik doe, zouden ook naar de sportschool willen gaan en die, meer dan ik, gigantisch blij zijn als de klus geklaard is. Oude vrijheidsliederen stijgen op, gezang en geklap. Ik doe mee, met de cartoneros, met de lange politieke avonden van H.I.J.O.S., met de intellectuele wereldverbeteraars op kantoor en ik verwonder me over het optimisme en de ZIN van de mensen hier, in elk van die werelden.

 

Ik mis mijn wereld, mijn vrienden, mijn kinderen. Hoe naar het sociale en politieke klimaat in Nederland ook is. Het zijn de mensen waar je van houdt die je wereld vormen, de mensen die je om je heen kiest en waarmee je de wereld beter wilt maken.

tot snel!

imagesBen net terug van het uitladen van vrachtwagens met voedsel, schoonmaakmiddelen, matrassen en kleding uit heel het land. Met tientallen gaven we elkaar de bulten en dozen van hand tot hand door; kettingen van mensen die heel letterlijk en symbolisch samenwerkten om steun te verlenen aan de slachtoffers van een watersnoodramp.IMG_5142

images (2)

Wij ordenden de goederen binnen en buiten nog vele anderen. We maakten de tafels klaar in het wijkcentrum in het getroffen gebied waar de mensen normaal gesproken komen feestvieren.

 

We deelden uit, geordend één doos of tas per familie, soms gaven we wat meer, vooral aan de kinderen en ouderen van de wijk San Carlos waar de mensen letterlijk tot hun nek in het water hadden gezeten.

2013-04-06 15.10.30 (1)

tragica-inundacion-en-la-plata-1688477w615

 

 

 

Wij waren niet alleen, er waren nog heel veel andere vrijwilligers. La Campora – de huidige Peronistische jeugdbeweging, genoemd naar de president die na de dictatuur de democratie terug bracht – was er ook.

Zij zorgde ervoor dat alles perfect liep door de coördinatie van de diverse samenwerkende mensen en groeperingen op zich te nemen; het was ontzettend indrukwekkend!Ik was samen met mijn groep H.I.J.O.S. daar naar toe gegaan; (allen kinderen van verdwenen of vermoorde ouders tijdens de laatste dictatuur), die nu samen met deze armeren mensen zij aan zij werken… zo moet het zijn.

IMG_5140

IMG_5141

Op het schoolbord bij de ontvangst van de faculteit, waar  de coordinatie van alle vrijwilligers geregeld werd, stond dit : Blijven Zingen, Blijven zingen. Zing Bertol Brecht.

En ik werd er helemaal blij om, ondanks alles zingt men ‘heel gewoon’ Brecht!

Ik heb erge verhalen gehoord, ook van mijn vriendin die tot haar middel in het water in haar huis stond… Gelukkig is zij en haar familie ongedeerd gebleven; ik deelde spullen uit en zij stond in de rij die alles doorgaf…heel bizar… wel blij geholpen te hebben, morgen weer.De boosheid en agressie die hier en daar oplaaide onder de getroffen bevolking  en die werd opgeblazen door zowelde Nederlandse pers als de rechtse pers hier, is al weer over. De mensen delen met elkaar; ik heb werkelijk in de provisorische keuken met mensen uit heel het land gestaan, ik snij, iemand anders knipte papier, iemand anders verpakte de net gesneden dulce de batata om uit te delen. Wij aten gebakken tortilla’s gebakken door de vrouwen in de wijk.

Het voelt goed om af en toe letterlijk met je voeten in de modder te staan,  en vooral om dat niet alleen te doen maar daar te staan met zoveel anderen!

IMG_5145  campora_3

Vrijdagavond is H.I.J.O.S.avond.

Geplaatst: 24 februari 2013 in Nieuws

Vannacht kwam ik thuis rond half vier..gewone tijd als je in Buenos Aires uitgaat of naar een bruiloft gaat of een feest of een willekeurig ontmoeting….. Ik had lang door de straten gelopen, verlichting was uit in de straten, donkere straten vol mensen, hier en daar een agent, weinig autos, stoplichten knipperend, moest aan Amsterdam denken..daar knipperen de stoplichten ook in de nacht…Ik liep daarom over de grote wegen naar het hotel, nu even mijn huis tot ik iets betaalbaars vind. Langs de muur of soms midden op straat, anderen niet te veel aankijkend maar ook wel weer wel. Lopende mensen in BsAs, overal, allen met de nacht in hun hoofd, stellen hand in hand, in elkaars armen, zoenen, friemelend, groepen jongens lachend, hard pratend, ze vallen me niet lastig, niemand valt niemand lastig..het is een veilige stad, als je weet waar je loopt…en ik weet het , het is mijn stad.

ik loop naar huis van de vergadering van HIJOS, we beginnen laat omdat het meer dan vergaderen iets is van samenzijn,’onder ons’zijn,  eten, biertje drinken, praten over onze’Moeders’(van plaza de mayo linea fundadora), over onze verdwenen ouders, onze verhalen. Over onze ‘Moeders’ praten allen met liefde, over onze grootmoeders, onze ‘Hermanos’ organisatie en we verbeteren de wereld in een notendop. We zien dat we heel wat bereiken, we hebben een stem, we geven een stem aan wie er niet is, onze ouders. Maar ook aan de jongeren van de straat, en we praten over het democratiseren van justitie. Over de ongelijkheid en discriminatie, over het feit dat genociden állen in de gevangenis moeten afwachten, we praten over hoe slecht onderzoek word gedaan en hoe wij daar bij kunnen dragen, hoe we dat gedaan hebben. ..

ik loop naar het hotel en wil skypen, met de kinderen, met mijn geliefden,  met vrienden..maar is al zo laat, iedereen slaapt in Nederland..

HIJOS vergaderde in het huis van de ‘Familiares’ onze families , nabestaanden. We drinken mate en tellen de zegeningen . De laatste maanden heeft HIJOS een aantal zaken aangekaart en allen zijn opgepakt door Justitie of de pers. Terecht,  het laatste was de rechtszitting van Poch, daarover meer in een andere blog…

Ik denk aan dit wereld, zo anders dan in Nederland en weer zo gelijk… In de vergadering was ook Paula, zij herinnert zich haar vader, van voor hij ontvoerd werd. Zij herinnert zich hoe hij haar optilde en in de lucht gooide, hoe hij haar opving, hoe hij op de grond met haar speelde. Twee maanden geleden toen ik hier was, kreeg zij de resten van haar vader terug, zij kwam naar de vergadering en huilde lang en diep en wij omhelsen haar. Wij voelden met haar mee, ook wij droomden van zon moment, het moment waarop je de resten van je vader krijgt, terug krijgt. Paula herinnert zich me nu van toen, omdat ik haar toen zo vasthield, bijna de hele avond lang. Ik wist nu nniet meer wie ze was tot zij het zei. Zij kijk nu zo veel vrijer en blijer dat ik haar bijna niet meer herkende.

Paula  filmt nu haar afscheid van haar vader, zij is al meerdere keren naar de antropologen gegaan om het skelet van haar vader te voelen, te strelen. Zij vertelt over de kogelgaten in zijn boten en over de zorg waarmee de antropologen het in elkaar gezet hebben.

Paula is danseres en doet aan theater, we praten wat, willen elkaar ontmoeten, gaan samen wat doen. Mijn wereld krijgt vorm in Buenos Aires.

Ik doe het licht uit en kruip in bed, op de tast, buiten onweert het vreselijk.. bliksem en knallen.. vroeger was ik er bang voor. Nu niet meer.

Carnaval in Buenos Aires 10 febr 2013

Geplaatst: 12 februari 2013 in Nieuws

Buenos Aires is werkelijk de big city van het Zuiden behalve als het Carnaval is.   De laatste jaren zijn er  veel nationale feestdagen bijgekomen, in totaal heeft men 18 van die dagen! Dwz dat 18 dagen extra op de vakanties alles dicht is! De mensen die ik ken, klagen er allemaal over. Te veel vrij, te veel wilde stakingen etc.. De taxi chauffeur zei ´weet u, als we nu stoppen en midden op de weg gaan zitten en protesteren ergens tegen, is er niemand die ons weggehaald. Te veel vrijheid! te weinig orde!´….

De mensen lijken hier als hobby klagen te hebben. Ze klagen de hele dag en geven af op het systeem dat veel te vrij is , te los, te weinig toezicht op handhaving van wet en orde.. Zoveel vrijheid dat ze het niet in de gaten hebben. Nog steeds worden inheemsen in het binnenland zomaar vermoord, nog steeds is er klasse verschil en nog steeds is er corruptie maar het is echt niet meer wat het ooit was. En om eerlijk te zijn, ik ervaar hier meer vrijheid, minder geïnstitutionaliseerde corruptie, minder discriminatie en racisme dan in Nederland. De joodse gemeenschap leeft vrij en net als mensen met een inheemse uiterlijk leven ze in de stad . Er is klasse verschil ja, dat is nog duidelijk en ja, de klasse is gekleurd zoals het is in Nederland. Maar hier is er géén regering die discriminatie, uitsluiting, racisme en klasse verschil per wet vastleggen. Vergelijken met Argentinië heeft Nederland ontelbaar veel stappen achteruit gedaan. Is Nederland dat aan doen. Daar waar hier beweging voorwaarts is (bijstand uitkering, werkeloosheid wet, homo wet, adoptie door homo’s , bescherming van werk etc etc etc) lijkt Nederland de andere kant op te gaan.

Ondertussen ligt Buenos Aires stil. Het is carnaval maar de stad lijkt verlaten, men is naar het binnenland of naar het strand. Veel te warm om in de stad te zijn. Om de carnaval mee te maken moet je de auto pakken en even naar specifieke wijken gaan, La Boca, Zuid etc.. maar in de overgrote deel van de stad…slaapt men een lome zwoele lange middag siësta.

Ondertussen worden de rechtbanken langzaam wakker, rechtszaken als de ESMA en zaken als de INTA worden opgepakt, daarover binnenkort meer.

Morgen is carnaval voorbij, dan kunnen we wat gaan doen. Nu nog maar even hangen, van café naar café, en waar het lekker koel is.

 

 

Olimpo:

Vandaag heb ik de garage Olimpo bezocht, een groot terrein wat ooit een busstation was, daarachter zat een foltercentrum wat wéér net concentratiekamp uit WOII leek.

De gemiddelde leeftijd in het kamp was 20 jaar, kinderen van 3 jaar speelden tussen de barakken van de gevangenen. De slaapplaatsen waren 2,5m bij 1m waar ze met z’n 2 a 3en tegelijk moesten slapen. De martelkamers gezien en gezien hoe ze slim dachten te zijn door alles te bedeken met een laagje cement toen een delegatie uit het buitenland de mensenrechtensituatie kwam bekijken.

‘El turco Julian’ werkte in Olimpo, een van vreselijkste beulen in de Argentijnse geschiedenis. Dronken sloeg hij mensen dood, waren de slachtoffers joods maakte hij ze nog erger af.

Ook in dit kamp sliepen, aten en rustten de beulen en politieagenten uit pal naast de folterkamers, met de kreunende mensen naast zich…hoe ziek kun je zijn..

In december ’78 werd iedereen uit het kamp ‘op transport’ gezet. Velen van hen zijn later door de zee teruggegeven aan hun families, aangevreten door het zout en de vissen, maar terug om in waardigheid begraven te worden. Van de 500 mensen die in Olimpo geweest zijn, zijn de meesten niet teruggekomen. Toch zegt men dat uit dit kamp er de meeste overlevenden zijn geweest, 100.

Tegenwoordig hebben de nabestaanden van de slachtoffers ‘El Olimpo’ omgetoverd tot een onderwijscentrum, net als de ESMA, erg goed, erg mooi.

Het zou verplicht moeten zijn om mensen zoals Zorreguieta en aangeklaagden zoals Poch en alle andere een rondje door deze centra te laten maken. Dat zou ze afleren te zeggen dat het niet waar is, dat het meeviel. Dan zouden ze misschien, net als ik, met afschuw naar de sporen op de muren kijken en ons dan, onze waarheid teruggeven.

ESMA:

 

Op 28 november werden tijdens het ESMA proces cases van verschillende slachtoffers voorgelezen. Zoals bij elke rechtszaak werd eerst voorgelezen wie aangeklaagd werd, wie de verdachten zijn en wat hen verweten wordt. Ten slotte worden de verhalen van de aanklagers (meer dan 700) voorgelezen. Dit laatste deel is het zwaarst om aan te horen. Zo vertelde een aanklager hoe zijn hele familie opgehaald werd en nooit meer terugkwam. Zijn vader, zijn moeder, zijn vrouw en zijn zusje van vijftien. Zijn hele familie was verdwenen en hij bleef alleen over. Verder werd ook voorgelezen hoe jongens tussen de leeftijd van 17 en 19 ontvoerd werden en ik moest heel erg aan mijn eigen zoon denken.

Mijn zoon is nu 18 jaar en toen hij heel ziek was lag hij op de intensive care. Hij was zo ziek dat hij om hulp riep. Hij riep om mij, hij riep om zijn moeder die hem altijd gered en geholpen had. Ik moest denken aan de jongens waar ze het tijdens het ESMA proces over hadden. Deze jongens die gefolterd werden in kelders en hoogstwaarschijnlijk destijds ook hun moeder geroepen hebben. Ook moest ik denken aan hun moeders die alleen thuis waren en hoopten dat hun kind het zou overleven. Hoe wanhopig moesten de moeders van deze kinderen wel niet geweest zijn, in de weet dat hun kinderen hun riepen maar dat ze hen niet konden helpen.

Dit speelde zich gisteren af in de rechtszaal en iedereen luisterde mee. Ik vroeg me af wat Poch dacht. Zou hij zich kunnen verplaatsen in de mensen die gefolterd waren? Wat zou hij gedacht hebben toen ze voorlazen dat het meisje van vijftien voor de ogen van haar ouders gefolterd en verkracht werden, wat niemand overleefd? Hoe zou hij zich gevoeld hebben toen hij deze verhalen aanhoorde? Hoe voelde hij zich tussen deze mannen die aangeklaagd werd? Walgelijk om daar tussen te zitten. Ik hoop dat hij vertelt wat hij weet en dat hij zich kan losmaken van deze groep mensen. Ik hoop dat hij er niet bij wilt horen, tenzij hij er echt bij hoort want dan is het niet anders. Ik hoop dat hij vertelt wat hij weet aan de moeders die zonder hun kinderen overgebleven zijn, de zussen zonder zus, de broers zonder broer. Ik hoop dat zij de waarheid te horen krijgen. Want wat Poch en de andere aangeklaagden weten horen de nabestaanden ook te mogen weten. Ze stelen nog steeds de waarheid van de ander en werken op die manier mee aan het voortduren van gedwongen verdwijning van mensen. Zo ook Poch.

Ik ben de dag van het ESMA proces ook op het ESMA geweest. Daar sprak ik met een ex-kameraad van mijn vader. Hij vertelde mij hoe hij zich mij en mijn ouders herinnerde en ons huis. Hij herinnerde mijn ouders als lieve mensen en en herinnerde zich nog hoe wij speelden en renden rondom het huis terwijl mijn ouders hun reis naar Cuba aan het voorbereiden waren. Hij vertelde hoe ze het binnenland van Cuba introkken en mijn moeder wapen en explosieve trainingen kregen. De ex-kameraad van mijn vader is nu de directeur van het ESMA Cultureel Centrum. Hij heeft van de afschuwelijke plek iets geweldigs gemaakt. Veel gebouwen zijn nog in hun oude staat en zien er onverzorgd uit. De geschiedenis is op deze gebouwen nog af te lezen. Maar andere gebouwen zijn opgeknapt en verdeeld tussen de moeders, de H.I.J.O.S. en andere groepen die er iets moois van gemaakt hebben. Er worden in die gebouwen workshops gegeven over muziek, trommelen, schilderen en schrijven. Ook worden er overal excursies voor kinderen georganiseerd om de plek te laten zien. De kinderen worden alleen niet naar de kamers gebracht waar de gevangenen sliepen.

Het is bizar hoe er parallellen bestaan tussen het ESMA en een Nazi concentratiekamp. Het proces in het ‘Casino’ gebouw verliep als volgt: Allereerst werden de ontvoerde mensen naar de kelder gebracht, daar werden ze voor het eerst gemarteld en verkracht. Daarna moesten ze in rijen op de grond zitten. Na de eerste behandelingen werden de mensen naar slaapplaatsen gebracht langs een ronde trap. De trap is verborgen gehouden toen de commissie van mensenrechten van de OEA (inter-Amerikaanse organisatie)een kijkje kwam brengen. Ze verstopten de kelder, maar de gevangenen sliepen inmiddels op zolder, op de derde verdieping. De derde verdieping ziet er uit als de slaapbarakken van een Nazi kamp.

Wat bizar is dat deze zolder pal boven de slaapvertrekken van de gewone officieren was. Dat betekent dus dat de gewone officieren het gekreun en geklaag van de gemartelde mensen gehoord moeten hebben tijdens hun slaap. Wat ik nog bizarder vond was dat op de begane grond een grote hal is waar links trappen zijn en rechts een klein gangetje met een deur die leidde tot het huis van de Comandant van het ESMA! Hij woonde daar met zijn vrouw en kinderen! Hij heet Chamorro en liet zijn kinderen opgroeien met de nabijheid van de gevangenen. Hij had ook gerust aan de andere kant van het kamp kunnen wonen, ver weg met zijn kinderen van de martelkamers. Maar nee, hij liet zijn kinderen opgroeien met de gruwelijkheid in de nabijheid van hen. Vrienden van deze kinderen getuigden later dat zij gezien hebben hoe mensen aan kettingen aan handen en voeten en een zak om hun hoofd de trap op moesten.

Na mijn bezoek aan het ESMA, spraken we nog wat na op een trappetje en gingen we samen naar de chinese buurt. We kochten niks en praatte alleen nog wat met elkaar. De metro staakte en uiteindelijk was ik heel laat op het hotel. Ondertussen ging Karskens door met het onderzoek, ik hoop dat het hem lukt!

Dadelijk ga ik de map van mijn vader naar het Olimpo brengen. Daar is een bibliotheek waarin er van elke verdwenen persoon een map is met herinneringen. Ik ben benieuwd naar dit kamp.

Vanmorgen had ik een interview met Harm Botje van de Vrij Nederland, het wordt geplaatst in de eerste week van december 2012.

Alle teksten van Mercedes Sosa

Geplaatst: 10 december 2012 in Nieuws
TODAS LAS LETRAS DE MERCEDES SOSA
  1. 1970 Navidades
  2. 1970 Navidades (tradução)
  3. A Mi Hermano Miguel
  4. A Mi Hermano Miguel (tradução)
  5. A Monteros
  6. A Que Florezca Mi Pueblo
  7. A Que Florezca Mi Pueblo (tradução)
  8. A Quien Doy
  9. A Quien Doy (tradução)
  10. A Un Semejante
  11. A Un Semejante (tradução)
  12. A Víctor
  13. A Víctor (tradução)
  14. Acércate Cholito
  15. Acércate Cholito (tradução)
  16. Agitando Pañuelos
  17. Agitando Pañuelos (tradução)
  18. Agnus Dei
  19. Agnus Dei (tradução)
  20. Agosto en Tucumán
  21. Agua Fuego Tierra Y Viento
  22. Agua Fuego Tierra Y Viento (tradução)
  23. Agua, cielo, tierra, fuego
  24. Agüita Demorada
  25. Al Despertar
  26. Al Despertar (tradução)
  27. Al Jardín De La Republica
  28. Alcen La Bandera
  29. Alfonsina Y El Mar
  30. Alfonsina Y El Mar (tradução)
  31. Algarrobo Algarrobal
  32. Alla Lejos Y Hace Tiempo
  33. Almas En El Viento
  34. Almas En El Viento (tradução)
  35. Amargura
  36. Amargura (tradução)
  37. Años
  38. Años (tradução)
  39. Antiguos Dueños de Flechas
  40. Aquellas pequeñas cosas
  41. Arana
  42. Arriba Quemando El Sol
  43. Ay Este Azul
  44. Ay Este Azul (tradução)
  45. Ay Para Navidad
  46. Ay Soledad
  47. Ay Soledad (tradução)
  48. Aya Marcay Quilla
  49. Azul Y Blanco En Mi Corazón
  50. Bajo El Azote Del Sol
  51. Bajo El Sauce Solo
  52. Balderrama
  53. Barco Quieto
  54. Barrio de La Cruz
  55. Barro tal vez
  56. Botecitos de Papel
  57. Caja de Música
  58. Calle Angosta
  59. Canción Con Todos
  60. Canción Con Todos (tradução)
  61. Canción de Amor Para Mi Patria
  62. Canción de Amor Para Mi Patria (tradução)
  63. Canción de Cuna Navideña
  64. Canción De Las Cantinas
  65. Canción De Las Simples Cosas
  66. Canción De Las Simples Cosas (tradução)
  67. Canción del Centáuro
  68. Canción del derrumbe indio
  69. Cancion Del Jangadero
  70. Canción para Carito
  71. Canción Para Despertar A Un Negrito
  72. Cancion Para Mi America
  73. Canción Para Un Niño En La Calle
  74. Canción Y Huayno
  75. Canciones Y Momentos
  76. Canta Tu Canción
  77. Cántame
  78. Canto A Mi América
  79. Cantor de Oficio
  80. Cantor del obraje
  81. Carito
  82. Caruso
  83. Caserón de Tejas
  84. Celador de sueños
  85. Cerca de La Revolución
  86. Chacarera de Las Piedras
  87. Chacarera de Un Triste
  88. Chacarera del 55
  89. Chacarera del fuego
  90. Cinco Siglos Igual
  91. Como Dos Extraños
  92. Como flor del campo
  93. Como La Cigarra
  94. Como La Cigarra (tradução)
  95. Como Mata El Viento Norte
  96. Como Pajaros En El Aire
  97. Como Un Pájaro Libre
  98. Como Urpilita Perdida
  99. Coração vagabundo
  100. Corazón De Estudiante
  101. Corazón De Estudiante (tradução)
  102. Corazón libre
  103. Credo
  104. Criollita Santiagueña
  105. Cristal
  106. Cuando Me Acuerdo de Mi Pais
  107. Cuando Me Ves Así
  108. Cuando Muere El Angelito
  109. Cuando Se Muere Un Cristiano
  110. Cuando Tenga La Tierra
  111. Cuando Voy Al Trabajo
  112. Cuando Ya Me Empiece A Quedar Solo.
  113. Cuchillos
  114. De Alguna Manera
  115. De Fiesta En Fiesta
  1. De Mí
  2. Deja la vida volar
  3. Déjame Que Me Vaya
  4. Del Tiempo de Mi Niñez
  5. Desandando
  6. Desarma y sangra
  7. Despertar
  8. Doña Ubensa
  9. Donde termina el asfalto
  10. Dorotea, La Cautiva
  11. Drume Negrita
  12. Duerme Negrito
  13. Duerme Negrito (tradução)
  14. El Alazán
  15. El ángel de la bicicleta
  16. El Cachapecero
  17. El Carbonero
  18. El Corazón Al Sur
  19. El Cosechero
  20. El Indio Muerto
  21. El manco Arana
  22. El Mundo Prometido A Juanito Laguna
  23. El Olvidao (Chacarera)
  24. El Otro País
  25. El Puente de Los Suspiros
  26. El Río Y Tú
  27. El Sueño De La Vendimia
  28. El Tiempo Es Veloz
  29. El tiempo passa
  30. El Tiempo, El Implacable, El Que Pasó
  31. El Tuerto Y Los Ciegos
  32. El Unicornio Azul
  33. El Viento Duende
  34. Ellas Danzan Solas (cueca Sola)
  35. Encuentros Y Despedidas
  36. Entre a Mi Pago Sin Golpear
  37. Equivocó La Paloma
  38. Es Sudamérica Mi Voz
  39. Esa musiquita
  40. Estas Alas Nuevas
  41. Eu só peço a Deus
  42. Fragilidad
  43. Fuegos en Anymaná
  44. Fundamento Coplero
  45. Galopa Murrieta
  46. Gloria
  47. Gracias A La Vida
  48. Gracias A La Vida (tradução)
  49. Gricel
  50. Gringa Chaqueña
  51. Guitarra Dimelo Tú
  52. Hablando a Tu Corazón
  53. Hermano Dame Tu Mano
  54. Himno de mi corazón
  55. Honrar La Vida
  56. Inconsciente Coléctivo
  57. Indio
  58. Indulto
  59. Insensatez
  60. Jamás te olvidaré
  61. Juana Azurduy
  62. Juancito caminador
  63. Ky Chororo
  64. Kyrie
  65. La añera
  66. La Anunciación
  67. La Arenosa
  68. La Arribeña
  69. La Belleza
  70. La canción es urgente
  71. La Carta
  72. La Cuna de Tu Hijo
  73. La Estrella Azul
  74. La Flor Azul
  75. La Huída
  76. La Mamancy
  77. La Maza
  78. La Media Pena
  79. La Navidad De Luis
  80. La Pancha Alfaro
  81. La Peregrinación
  82. La Solitaria
  83. La Trunca Norte
  84. La Última Curda
  85. La Viajerita
  86. La Villerita
  87. La Zafrera
  88. Lapachos en primavera
  89. Las Estatuas
  90. Los Bailes de La Vida
  91. Los Hermanos
  92. Los Hombres del Río
  93. Los Inundados
  94. Los Mareados
  95. Los niños de nuestro olvido
  96. Los Pastores
  97. Los Pueblos Americanos
  98. Los Pueblos de Gesto Antiguo
  99. Los Reyes Magos
  100. Luna
  101. Luna De Cabotaje
  102. Luna llena
  103. Luna Tucumana
  104. Madre de Madres
  105. Madurando Sueños
  106. María Va
  107. María, María
  108. María, María (tradução)
  109. Marrón
  110. Me Gustan Los Estudiantes
  111. Mi Abuela Bailo La Zamba
  112. Misionera
  113. Mon Amour
  114. Mon Amour (tradução)
  115. Muchacho Pelador
  1. Nada
  2. Ñangapirí
  3. Ñare Bainolec
  4. Nocturna
  5. Novicia
  6. O Cio da Terra
  7. O que será
  8. Oh Melancolia
  9. Ojos Azules
  10. Oración Al Sol
  11. País
  12. Pájaro de rodilla
  13. Palabras para Julia
  14. Palito de Tola
  15. Para Cantarle a Mi Gente
  16. Parte Del Aire
  17. Pedro Canoero
  18. Peoncito de Estancia
  19. Pescadores de Mi Río
  20. Piedra Y Camino
  21. Plateado Sobre Plateado
  22. Plegaria A Un Labrador
  23. Pobre mi negra
  24. Poema 15
  25. Poema 15 (tradução)
  26. Polleritas
  27. Por Un Solo Gesto De Amor
  28. Promesas Sobre El Bidet
  29. Pueblero de Allá Ité
  30. Qué He Sacado Con Quererte
  31. Razón de Vivir
  32. Recuerdos del Paraguay
  33. Regreso a La Tonada
  34. Retrato
  35. Rezo Por Vos
  36. Río De Camalotes
  37. Romance de Barrio
  38. Sabiéndose de los descalzos
  39. Sanctus
  40. Santafesino de Veras
  41. Sea
  42. Selva Sola
  43. Semeadura
  44. Serenata Para La Tierra De Uno
  45. Serenatero de Bombos
  46. Si Saber Por qué
  47. Si Se Calla El Cantor
  48. Siembra
  49. Sina
  50. Sobreviviendo
  51. Sobreviviendo (tradução)
  52. Solito Y Sin Flor
  53. Solo Le Pido A Dios
  54. Solo Le Pido A Dios (tradução)
  55. Sólo pa’ bailarla
  56. Solo Se Trata de Vivir
  57. Soy Pan, Soy Paz, Soy Más
  58. Sube, Sube, Sube
  59. Subo Subo
  60. Sudamericano En Nueva York
  61. Sueñero
  62. Sueño Con Serpientes
  63. Sufrida tierra
  64. Taki Ongoy II
  65. Te Recuerdo Amanda
  66. They Dance Alone (Cueca Solo)
  67. Todavía Cantamos
  68. Todo a Pulmón
  69. Todo Cambia
  70. Todo Cambia (tradução)
  71. Tonada del Otoño
  72. Tonada del viejo amor
  73. Tropero Padre
  74. Tú Que Puedes Vuélvete
  75. Un Pedazo de Mi Sangre
  76. Un Son Para Portinari
  77. Un Vestido Y Un Amor
  78. Una Canción Posible
  79. Unicornio
  80. Vallecito
  81. Venas Abiertas
  82. Venas Abiertas (tradução)
  83. Vengo A Ofrecer Mi Corazon
  84. Vidala de La Soledad
  85. Viejas Promesas
  86. Viejo Caa Catí
  87. Viejo Corazón
  88. Vientos Del Alma
  89. Violetas para Violeta
  90. Volver A Los 17
  91. Volver A Los 17 (tradução)
  92. Vuelvo Al Sur
  93. Y así, así
  94. Y Dale Alegría A Tu Corazón
  95. Y la milonga lo sabe
  96. Yo No Te Pido
  97. Yo Vengo A Ofrecer Mi Corazón
  98. Zamba a Monteros
  99. Zamba Azul
  100. Zamba de Argamonte
  101. Zamba De La Distancia
  102. Zamba de los adioses
  103. Zamba de Los Humildes
  104. Zamba de Los Mineros
  105. Zamba De Lozano
  106. Zamba Del Chaguanco
  107. Zamba del cielo
  108. Zamba del laurel
  109. Zamba Del Regreso
  110. Zamba del Riego
  111. Zamba Para No Morir
  112. Zamba Para Olvidarte
  113. Zambita de Los Pobres
  114. Zona de promesas

Jaaa… daar is de opening van Mezzanine, het project van Jan Kees Helms en mij over de dromen van vrouwen uit andere landen, hier in Nederland.

Al op 8 mei lieten we onze foto’s en texten zien bij de wagenwerkplaats in Amersfoort zien. Nu exposeren we samen met andere kunstenaren in het kader van het GRID festival de expositie met verzamelnaam ‘Verstilling’.

Daarbinnen laten we het resultaat zien van tal interviews en bezoeken aan vrouwen in hun omgeving. Van Asielzoekerscentrum, tot flatwoning en atelier, van net in Nederland tot jaren wonen in asielzoekers centra of levend als gevestigde kunstenaressen.

Het wordt een magische tentoonstelling met hangende gipse vrouwen torsos, dromen, stemmen en geluiden…en altijd over mensen…mensen uit andere landen, hier in Nederland. Wachtend op toestemming om te mogen zijn hier of vrij levend met alle mogelijkheden.

Kom allen kijken ! http://www.deeez.nl/

Boven dara
Grote Koppel 5 – Amersfoort
de opening is 16 mei en verder is het open van 18-05-2012  tot  13-07-2012, van 12:00 – 17:00

Op de opening van de Opera ‘Dido ile Aeneas’, gaan Jan Kees met zijn foto’s en muziek en ik met mijn teksten en gedichten de opening ‘verblijden’ met een performance over vrouwen , asielbeleid en Europa.

De foto’s en texten van ons project ‘Mezzanine’ over vrouwen uit andere landen en hun dromen, blijven hangen in het tijdelijk restaurant zolang de opera periode is, dwz tot 3 juni as.

Adres opening ‘Amersfoort Fotostad’ met onze expositie ‘Mezzanine’
op 8 mei, 20:00 uur.
adres Wagenwerkplaats is  http://www.wagenwerkplaats.eu/Kaart
Soesterweg 244
3812 BH Amersfoort

Vorige week was ik in Den Haag, bij de premiere van de documentair ‘My Friend Diego’ gefilmd door mijn vriend Pablo en Rob Brouwer, ook al zo’n goed bijzonder mens. De documentair gaat over Luis, ooit als vluchteling uit Chili gekomen. Luis gaat terug naar Chili en ontmoet zijn folteraar. Dit is een van de beste documentairs dat ik gezien hebt de laatste tijd. EEN AANRADER, ga het zien tijdens het LAFF festival in UTRECHT !

Dinsdag 3 april : Nabesreking ‘El Premio’ bij Filmtheater Hilversum, Herenplein 5 Hilversum.  Film begint om 20:00 uur, nabespreking rond 22:00 uur

Woensdag 4 april : Nabespreking ‘El Premio’  Verkadefabriek,Den Bosch. Film begint om 19:30 uur, nabespreking 21:30 uur.

Donderdag  12 april: Nabespreking ‘El Premio’ bij Lieve Vrouwe Theater,Amersfoort. Film begint om 20:00 uur, nabespreking rond 22:00 uur.

Zaterdag 13 april: om 14:00 uur Sleep in op de Dam als Protest tegen het op straat zetten van Vluchtelingen in  Nederland. 

Maandag 16 april: Nabespreking ‘El Premio’bij ’t Kijkhuis bios in Leiden.  Film begint om 19uur.

Dinsdag 17 april: Nabespreking ‘El Premio’bij Fraterhuis Zwolle. Film begint om 19:45uur, nabespreking rond 21:45 uur.

Woensdag 18 april tot ergens later in april :-): Workshop Selforganisatie Haiti.

28 april: Performance ‘Amores Desaparecidos tijdens festival in Antwerp ‘Ambient ’12 http://antwerp-ambient.com/line-up/2012-2/helms-slutzky

 2 mei / 18 mei :  Mezzanine Expositie , over vrouwen uit verschillende landen, over hun dromen en wereld. Fotos, teksten, dromen… zie http://www.antenna.nl/deeez/mezzanine.html