Archief voor de ‘Nieuws’ Categorie

Koningin Maxima, haar familie en de huidige non-democratisch, autoritair president van Argentinië brengen hun vakantie en oud en nieuw 2016-1017 samen in de bergen.

Ze delen niet alleen hun vakantieplek, maar ook vrienden en kennissen. Ook delen ze hun referentie kaders, beiden komen van een omhoog gewerkte bourgeoisie, hun ouders maakten geld en kropen dicht bij het elite aan. Ze gingen naar de zelfde soort scholen en leerden dat het helemaal niet erg is als er mensen in extreem arme omstandigheden moeten leven, dat het helemaal niet erg is als er anderen moeten lijden terwijl ze het geweldig rijk hebben. Ze leerden dat het nooit aan hen ligt, zij weten wel hoe het moet(uit armoede komen) ‘ als je maar toegang hebt tot een bankrekening dan kom je uit de armoede’ riep Maxima in Argentinië, heeft ze het ooit aan de ‘arme’ gevraagd? hoe zij denken eruit te komen? het antwoord zou geweest zijn ‘met werk!’ …voor een bankrekening moet je wel iets hebben om erop te storten, anders ben je alleen maar de banken aan nog rijker maken..

Waarom pleit Maxima niet om wat de mensen zelf aangeven? werk,.. een waardig inkomen en leven hebben..

Denken Macri en Maxima dat de alle armen toch al verloren levens zijn? dat ze zijn waarschijnlijk niet meer te redden zijn en ze altijd zullen blijven bestaan in onze samenleving?. Grote kans dat ze zo denken, dat past namelijk bij het neoliberale systeem dat ze steunen en uitdragen.

Ja, natuurlijk , als je dit systeem (dat de steeds-rijker-wordende-elite lang geleden heeft bedacht) blijft handhaven, ja natuurlijk, armen en extreem armen zullen blijven bestaan. Dat is inherent aan het neoliberale rechts systeem waarin uitsluitend individuen zijn die voor zichzelf zorgen en tja, als men niet voor zichzelf kan zorgen tja, dan beland die persoon in het ellende.

Het doet me zeer dat Maxima, haar steun en vriendschap blijft geven aan foute mensen. Haar vader was de eerste waar ze het aan gaf. Nu is het Macri, geld , aanzien en macht gaat voor alles blijkbaar. Ik zou willen dat Maxima die trend doorbrak, en dat ze openlijk en publiekelijk met de Moeders ging praten, dat ze openlijk en publiekelijk tegen Macri zei dat hij moet ophouden zijn opponenten te ontslaan van hun werk, te laten vervolgen in de buiten wijken, dat de volksleiders die in de gevangenis zitten vrij gelaten worden, dat hij aan de jongeren van de armere wijken niet kogels maar werk en leerboeken moet geven. Ik wou dat Maxima over zichzelf uitsteeg en de weg van de Paus volgde, de weg waarin de armste en de natuur centraal staan. Dat is de weg dat onze Moeders van Plaza de Mayo ons leerden. Ik wou dat ze openlijk de weg volgde van onze Moeders. Dan zou ze een koningin worden die de boven alle anderen uitstijgt en geschiedenis zou maken , als de koningin die werkelijk de macht schema’s wilde veranderen, opdat werkelijk iedereen deel kan nemen aan een betere wereld….

Advertenties

In Argentinie kwam de overwinning van de extreem neoliberale rechtse Macri als een donder slag bij heldere daglicht. De regering van Venezuela wankelt, Santos in Colombia is er al een tijdje, Brasil was de laatste klap, voorafgaande door Uruguay, Chili en Paraguay. In Cuba overleed dit jaar Fidel Castro en in de VS won Trump. Voor Latijns Amerika een sombere vooruitzicht.

Hier reflecteer ik over wat er Argentinie verkeerd ging met de verkiezingen.

Een jaar na de omwenteling in Argentinië

Geplaatst door redactie socialisme.nu, vrijdag 23 december 2016, 18:00

Vorig jaar verloor de linkse kandidaat Cristina Kirchner de verkiezingen in Argentinië. Het betekende een nieuwe stap in het herstel van de neoliberale hegemonie in Latijns-Amerika en het keren van het linkse tij dat het continent sinds de verkiezing van Chavez in Venezuela in 1999 in zijn greep hield. Alejandra Slutzky reflecteert op de rechtse overwinning en de zwakten van links.

Op 10 december jaar geleden vernamen mijn kameraden en ik in Argentinië, met stomheid geslagen, de uitkomst van de verkiezingen. Wat was er gebeurd, hoe kon het dat Mauricio Macri, een neoliberale kandidaat, won? De meesten van ons dachten dat er niks verkeerd kon gaan en dat el Frente para la Victoria (‘het Front voor de Overwinning’, een coalitie van centrum-linkse partijen geleid door Cristina Kirchner) zou winnen.

In de media, maanden eerder, was de beslissende slag al begonnen. De president en de belangrijkste leiders van sociale bewegingen en linkse politici werden stelselmatig beschuldigd van allerlei zaken, van corruptie tot moord. De kranten, allen eigendom van hetzelfde monopolistische mediabedrijf Clarin, kwamen woorden tekort om te verklaren dat Cristina en haar ministers vreselijke mensen waren.

Waar zijn die beschuldigingen nu gebleven? Meteen na de verkiezingen verdwenen ze als sneeuw voor de zon, de meesten werden niet ontvankelijk verklaard: er was geen bewijs. Alleen een paar handige beschuldigingen tegen de ex-presidente en een van de Moeders van Plaza de Mayo bleven overeind, om ze koest te houden.

Zo veel gewonnen

Waarom dachten we dat links aan de macht zou blijven? Omdat er zo veel gewonnen was. De sloppenwijken waren nu wijken met stenen huisjes, het aantal mensen dat op straat leeft was drastisch verminderd, elke school had nu een computer en elk kind elke dag een bord eten. Het homohuwelijk en de rechtspositie van homoseksuelen waren geregeld, er was een grootscheepse campagne tegen geweld jegens vrouwen. Iedereen kon studeren en basisvoedsel als brood en melk was voor iedereen bereikbaar, evenals medicijnen en basiszorg.

Het groeipercentage nam alsmaar toe, het werkloosheidspercentage was aanzienlijk gedaald. En dat allemaal zonder buitenlandse schuld op te bouwen. Integendeel, de regering van Kirchner trotseerde het IMF en wilde alleen terugbetalen wat afgesproken was (niet de exorbitante boetes die waren opgelegd wegens het tijdelijk stopzetten van de betalingen tijdens de grote crisis van 2001).

Verder waren de amnestiewetten voor de ex-militairen, de beulen en de medeplichtigen aan de staatsterreur geannuleerd, waardoor recht gedaan kon worden. Ook de beulen en de leider van het folterkamp waar mijn vader gedood werd, werden berecht en kregen hun straf te horen. Telkens kwamen duizenden mensen op de been om Cristina te bejubelen. Er waren ook dagelijks protesten. De protesten zijn in Argentinië onderdeel van de rechtsgang, al waren deze vaak simpelweg bedoeld om de samenleving en economie te destabiliseren.

Wij hadden zo veel gewonnen. Wat ging er dan fout?

Wij onderschatten het gevoel van de middenklasse ‘niet gezien te worden’. Wij onderschatten de kracht van de media. Wij onderschatten ons eigen gevoel van zelfvoldaanheid. Maanden van berichtgeving vol beschuldigingen en herhalende televisiebeelden van criminaliteit verhoogden het gevoel van onzekerheid en gevaar. Men kreeg het idee te leven in een land waar je elk moment iets kon overkomen, geleid door een stel corrupte linkse salonpolitici.

Daarnaast ging de vorige regering te ver in het benoemen van eigen mensen op sleutelposities. Vriendjespolitiek. Maar, wat mij betreft was het geen slechte club. Deze vrienden kozen immers wel voor een inclusief beleid voor de allerarmsten en tilden het land economisch en sociaal omhoog met een protectionistisch beleid dat specifiek ten gunste kwam van kleine boeren en ondernemers (iets dat niet past in een vrijemarkteconomie en neoliberaal systeem). Ze nationaliseerden de eerder weggegeven rijkdommen van het land en bewogen mee in de linkse stroom samen met Lula, Chávez, Morales en Mújica, de linkse presidenten van Zuid-Amerika.

Toch wilde Cristina niks over het milieu en natuur weten. Ze zat aan tafel met Monsanto en Chevron, daarmee maakte ze vijanden aan het groene front. Bovendien koos men als opvolger van Cristina een politicus zonder enig charisma, die meer overkwam als een goedzak dan als een toekomstig staatshoofd. Men had de arrogantie om te denken dat mensen toch wel op hen zouden stemmen, ondanks de niet overtuigende leider. Zelfgenoegzaamheid, arrogantie, vriendjespolitiek, onderschatting van de oppositie en van de macht van de media.

En toen kwam Macri, die de taal van de middenklasse sprak, die miljonair was en iedereen miljoenen beloofde. Verandering beloofde hij ook.

Het bouwen van een samenleving, in overleg met velen, is net als het bouwen van een huis een veel langzamer proces dan het afbreken ervan. In no-time werd nagenoeg alles wat opgebouwd was, vernietigd. Voornamelijk tijdens de eerste maanden; Naomi Klein had gelijk met haar Shock Doctrine. Niet alleen in Argentinië maar in heel Zuid-Amerika lijkt het die kant op te gaan. Alleen Bolivia, Ecuador en het wankelende Venezuela staan nog overeind. Het neoliberalisme rukt op en raast over alles heen. Doet dit alles ons ergens aan denken?

Jaren geleden riepen we al: het probleem is globaal, internationaal. Het probleem is de neoliberale globalisering die geen grenzen duldt, die alle ruimte schept voor extreme verrechtsing, die afrekent met gemeenschappen en het linkse ‘volk’. Het antwoord daarop moest globaal zijn, dat wisten we en weten we nog steeds, laten we er dan voor gaan.

Maar hoe ziet dat eruit, een geglobaliseerd antwoord? Internationale en interne solidariteit met onafhankelijke media en media die aan onze kant staan, nieuws brengen over elk activist of burger die protesteert tegen een deel van het systeem, haar of hem ondersteunen en versterken, acties coördineren met buitenlandse zusterorganisaties. Politieke coalities vormen van activisten en burgers, over grenzen heen.

Organiseren

Het organiseren en bundelen van burgers is het organiseren van kracht. Het neoliberale systeem wil ons volgzaam en verdeeld houden, dan hebben we geen kracht en heeft het systeem de macht over ons allen. Als we ons bundelen en dat tonen, herwinnen we onze kracht. Dan zijn we ‘het volk’ weer, waardig, krachtig. Daarom, ga naar elke demonstratie van gelijkgestemden, laat ‘boodschappen doen’ maar zitten, verdedig de rechten en vrijheden van elke groep die om een bocht naar links of om mensenrechten schreeuwt.

Laten we leren uit Latijns-Amerika en uit de geschiedenis, laten we tonen dat we niet zo verdeeld zijn als men zou willen, laten we aan kracht winnen door ervoor te zorgen dat elke manifestatie bomvol is, dat er acties zijn, spontaan of gepland.

Laten we laten zien aan wie ons nodig heeft dat we weer de macht naar ons toetrekken die we weggegeven hadden in de stembus. Opkomen voor elkaar, voor onszelf. Wij hebben daar het recht toe. Dan zijn we weer een sterk volk. En dan kunnen we hardop en krachtig roepen: ‘Oorlog voeren, niet in mijn naam!’

Laten we weer radio’s en zenders creëren die iedereen beluisteren kan, zodat de kringen van de social media doorbroken worden. Laten we met onze vlaggen hoog gehesen onze kracht tonen op 20 januari a.s. tegen de verrechtsing, op 18 maart tegen racisme en op elke demonstratie en actie van elke gelijkgestemde actiegroep of beweging.

Sinds de nieuwe regering lijkt het geweld en criminaliteit in snel tempo opgelopen te hebben. De duizenden nieuwe werkelozen en de duizenden nieuwe daklozen, zijn samen goed voor honderdduizenden uitzichtloze levens. In deze situatie nam ook het geweld tegen vrouwen sterk toe en de vrouwen gingen de straat op. Spontaan, van de enne dag op de andere, en ze organiseerden zich. Lees meer daarover hier.  

Argentijnse vrouwen protesteren massaal tegen seksistische moorden

Geplaatst door redactie socialisme.nu, donderdag 27 oktober 2016, 17:00

Maandag 17 oktober gingen honderdduizenden vrouwen in nagenoeg alle Latijns-Amerikaanse landen en vooral in Argentinië de straat op om te demonstreren. Ook in Spanje en Frankrijk sloten vrouwen zich aan bij dit wereldwijde protest dat de geschiedenis in gaat als ‘Zwarte Maandag’.

Door Alejandra Slutzky

Vrouwen legden in de middag hun werk neer om vervolgens de straat op te gaan voor het derde protest in een jaar tijd tegen seksueel en gender-gerelateerd geweld. Wie niet kon meelopen liet op internet foto’s circuleren van zichzelf op haar werkplek, in het zwart en met een bordje ‘Yo PARO, Ni UNA MENOS’ (ik staak, niet een vrouw minder).

Alles begon nadat drugsdealers de zestienjarige Lucia meelokten en vermoordden. Nabestaanden organiseerden een protest, waarbij ‘Ni Una Menos’ zich aansloot. Dat is een spontaan ontstane sociale beweging van voornamelijk vrouwen die onafhankelijk van politieke partijen protesteert tegen het toenemende geweld tegen hen. De statistieken liegen er niet om: sinds 2008 zijn er 2094 mensen alleen in Argentinië op deze wijze omgekomen, in 2015 waren dat 233 mensen.

De beweging heeft momenteel honderdduizenden aanhangers en lijkt te blijven groeien, vooral onder arme vrouwen en de middenklasse. Zij eisen dringend maatregelen tegen het geweld dat explosief is toegenomen na de verkiezingen en zij lijken niet te willen stoppen totdat het oude mannencultuur met zijn wilde machismo verdwijnt.

De Argentijnse vrouw is sterk en geëmancipeerd. Het machismo dat een bepaalde groep mannen tentoonspreidt, getuigt van hun angst. Deze angst reageren zij af op vrouwen, zoals de schrijver Eduardo Galeano ons al lang geleden vertelde. En misschien is het daarom dat de droom van de Argentijnse vrouw niet meer is om ‘de vrouw achter de sterke man’ te zijn maar om zelf het voortouw te nemen: geweldloos en strijdend met woorden.

Op social media gaan ontelbare foto’s de ronde van vrouwen die meedoen, evenals steunbetuigingen aan Milagros Salas. Zij is een inheemse vrouw die met subsidies van de vorige regering woon- en leefbuurten aanlegde voor de inheemse bevolking, met zwembad en al. Milagro is gevangen genomen zonder aanklacht en zit nog steeds vast, samen met anderen van haar beweging ‘Tupac’.

Business

Leiders uit het verzet in Argentinië zijn al langer vrouwen. Dat kunnen heel veel macho’s niet hebben, maar er zit natuurlijk veel meer achter: business.

Op hetzelfde moment dat de vrouwen protesteerden buiten het regeringsgebouw in Buenos Aires, zetten Macri en zijn neoliberale regering net een streep door de pas opgerichte afdeling binnen het ministerie van Justitie: het UFEM, een centrum tegen seksueel geweld. Een provocerender en duidelijker signaal kon de regering van Macri niet geven. Ze trekt zich niks aan van wat er leeft en dat er mensen doodgaan is blijkbaar van minder belang.

Want wat zit achter opheffen van deze afdeling van het OM? Een reorganisatie van het OM terwijl daar nota bene vorig jaar gedaan ook al sprake van was. Destijds waren er juist allerlei nieuwe afdelingen opgericht voor de meest urgente misstanden zoals zoals drugs-gerelateerd en seksueel geweld. Amper een jaar later maakt de regering deze ontwikkelingen ongedaan en forceren zij het aftreden van de vrouwelijke procureur-generaal A. Gils Carbo.

Waarom willen Macri en de zijnen haar weg hebben? Het was onder haar leiding dat het ministerie belangrijke kopstukken van internationale drugshandel opspoorde. Het was ook zij die verschillende zaken leidde tegen magnaten in Argentinië.

Ondertussen is de regering bezig om in rap tempo de macht terug te geven aan zijn oude bazen. Ministers en staatssecretarissen zijn vaak voormalige directeuren van bedrijven als Montsanto, Unilever en Chevron. Aan hen gaat de macht terug, aan de internationale bedrijven, hun allianties, de banken en de lokale en regionale grootgrondbezitters.

De regering lijkt de opgebouwde verzorgingsstaat in Argentinië tot op de grond te willen afbreken. Elk zorg- en onderwijstaak van de staat wordt gestopt, evenals de subsidies voor basisbehoeften. Er zijn in twee maanden bijna 200.000 mensen ontslagen om te ‘besparen’ terwijl de belasting op export en import is teruggedraaid (vrije markt).

Honger, werkloosheid en dakloosheid zijn weer aan de orde van de dag. Daardoor hebben de autoriteiten repressie nodig om de gecreëerde chaos te controleren. De neoliberale vrijemarktfundamentalisten in Argentinië nemen de slachtoffers uit de lagere klassen en politieke opponenten voor lief. Premier en zakenman Macri is nietsontziend.

Democratie

Het Argentijnse volk stemde op 10 december 2015. Macri deed verkiezingsbeloftes die hij na zijn aantreden meteen vergat. Hij ontpopte zich tot een autoritaire, repressieve leider. Het doet denken aan een staatsgreep zoals in Brazilië, gelegitimeerd door de ‘democratie’. Deze staatsgrepen gingen niet via de loop van een geweer maar via het televisiescherm. De kogels waren niet van lood maar van mediamanipulatie.

Dat er chaos is en dat het volk in opstand komt, heeft de regering vast ingecalculeerd. Maar zo’n massale en spontane beweging van vrouwen hebben Macri en zijn volgelingen waarschijnlijk niet verwacht. De nieuwe vrouwenbeweging ‘Ni Una Menos’ heeft een enorme mobiliserende kracht en invloed op grote delen van de bevolking. Het is nu zaak deze invloed aan te wenden om in het regeringsgebouw te geraken en vervolgens naar het volk buiten te luisteren. Men zal de beweging niet zomaar de macht geven als ze het systeem wil veranderen.

Het Argentijnse volk protesteert en zal zich hopelijk de macht weer toe-eigenen, zoals het ooit eerder deed om zijn toenmalige leider te verdedigen, Juan Perón. Nu hopelijk om zelf de macht te houden. De beweging ‘Ni Una Menos’ heeft daar de middelen toe. Duizenden mensen op de werkvloer zijn bereid om in actie te komen en de straat op te gaan. Duizenden vrouwen en mannen zijn het zat om speelbal te zijn van het machistisch economisch systemen.

Hopelijk blijven de loden kogels achterwege en krijgen vrouwen de kans om het anders te doen zonder een gewelddadig machtsspel. Misschien geeft deze spontane, partijpolitiek-vrije vrouwenbeweging vervolg aan de ‘nieuwe democratie’ zoals deze ook gaande is in Bolivia en Ecuador.

Ik vrees wel dat neoliberale fundamentalisten zoals Macri alles zullen inzetten om de macht te behouden voor hun meesters: de internationale bedrijven en eigenaars van de vrije markt.

Brief aan koningin Maxima.

Geplaatst: 27 december 2016 in Nieuws

Maxima is net als ik, de dochter van, en inmiddels al lang zichzelf, beiden zijn we verbonden met Argentinie. Beide denken we en doen we vanuit de referentie kaders dat we gekend hebben. Voor mij is dat wat me vader me leerde, opkomen voor de stemlozen, voor de gene die onderdrukt worden, altijd kiezen voor hen, dat maakt ons menselijk. De kinderen, vrouwen en mannen die onzichtbaar zijn voor de machthebbers, de genne die geen toegang hebben tot basisbehoeften , die steeds anderen zogenaamd namens hen horen spreken.. bij hen is mijn solidariteit. Daarom schreef ik Maxima een brief voor haar reis naar Argentinie.

Het verscheen in de Volkskrant hier. 

En hier is de tekst van de brief zoals het verscheen in de krant.

Aan Hare Majesteit Koningin Máxima,

Deze week bent u in Argentinië als onze koningin en in de rol van speciaal afgevaardigde van de Verenigde Naties secretaris Ban Ki-moon. U heeft voor de tweede keer in minder dan een jaar een officiële ontmoeting met president Macri en zijn regering. In 1976 gaf Nederland steun aan de verkeerde regering. Laat de geschiedenis zich niet herhalen. Wij verzoeken u met klem om niet nogmaals dezelfde fout te begaan en niet namens Nederland uw steun aan president Macri te geven zolang hij een beleid van mensenrechtenschendingen en fysieke, sociale, economische en politieke repressie blijft voeren.

Sinds de verkiezing van president Macri en zijn kabinet zijn het geweld, de honger en de mensenrechtenschendingen in Argentinië straffeloos toegenomen. Naast schaamteloze corruptie zijn het levens van voornamelijk kinderen, vrouwen en de meest kwetsbaren in de samenleving die de rekening van het beleid betalen. Macri en zijn volgers hinderen politieke opponenten in hun deelname aan het publieke debat. Tot op heden lopen aanklachten tegen hen nergens op uit; het lijkt een tactiek te zijn. Demonstraties slaat hij met kracht neer. Majesteit, herinner president Macri eraan dat de rechtsstaat beschermd moet worden met democratie en dialoog, niet met kogels.

Geen inspraak

Media die nieuws brengen over de wantoestanden ervaren intimidatie, bedreiging of zelfs sluiting

De onafhankelijke media staan onder druk, in de eerste dagen na het aantreden van Macri annuleerde hij de mediawet die de monopolyvorming door privémagnaten moet tegengaan. Vervolgens sloot hij het nationale toezichtsorgaan op tv en radio. Media die nieuws brengen over de wantoestanden ervaren intimidatie, bedreiging of zelfs sluiting. Ik houd u daarom graag voor wat er de afgelopen tijd in Argentinië heeft plaatsgevonden.

In de eerste 100 dagen van Macri’s presidentschap zijn er 774 wetten per decreet aangenomen. Dat betekent dat het parlement geen inspraak heeft gehad. 704 van hen zijn er gepubliceerd, de andere niet. Er zijn rechters en aanklagers ontslagen. Zo ontvangen de rechters Rafecas en Rozanski, die zich sterk hebben gemaakt voor het berechten van schuldigen aan misdaden tegen de mensheid tijdens de laatste dictatuur, ernstige doodsbedreigingen en dreigt er een ontslag voor hen. Macri heeft inmiddels persoonlijk nieuwe rechters benoemd en gebruikt de rechterlijke macht als politiek machtsmiddel. Zo beval hij één van de ‘Dwaze Moeders’ te arresteren en zijn in hoog tempo meer dan 50 gevangenisstraffen van veroordeelden voor gruweldaden tijdens de laatste dictatuur omgezet in luxueus huisarrest.

Demonstraties

Toegenomen onveiligheid is niet langer een gevoel maar een feit

Eén van de per decreet aangenomen wetten impliceert dat autoriteiten publieke manifestaties met geweld uit elkaar mogen slaan. De politie maakt veelvuldig gebruik van rubber kogels, traangas en knuppels; in september toen duizenden ontslagen mensen demonstreerden, in augustus toen bejaarden demonstreerden tegen het afschaffen van de subsidies op hun medicijnen, in januari toen er doden vielen tijdens protest van ontslagen mensen. Deze week nog jaagde de politie inwoners weg die demonstreerden tegen het slopen van hun huizen. Zij slapen nu in plastic hutjes buiten. Geweld, intimidatie en misdaden door politie en ambtenaren zijn inmiddels exorbitant toegenomen.

Dat heeft zijn invloed op het land. Toegenomen onveiligheid is niet langer een gevoel maar een feit. De regering heeft het nationale politiekorps ingezet om de criminaliteit in arme wijken onder controle te krijgen. Zij treden op met harde hand en wanen zich als in een oorlog. Meer dan eens toont de televisie beelden van jonge dieven, soms slechts tien jaar oud, die door buren gelyncht worden. President Macri spreekt op tv begrip uit voor de daders. Op die manier draagt hij nog verder bij aan de stigmatisering van deze kansarme jongeren en legitimeert hij straffeloos gebruik van geweld en gewelddadige eigenrichting.

Razzia’s gelegaliseerd

Na 8 maanden Macri leven 5 miljoen mensen meer dan voor zijn presidentschap onder de armoedegrens

Met een ander per decreet aangenomen wet (228/16) zijn gewelddadige razzia’s in de arme wijken gelegaliseerd. Het is nagenoeg zinloos om aangifte te doen van misdragingen door de politie. Jongeren zoals Ivan Navarro uit een arme sloppenwijk die aangifte durfde te doen van foltering van één van zijn vrienden door de politie krijgen te maken met intimidatie. Zo zijn er talloze gevallen die de media niet halen en wij vrezen dat met de gecreëerde en aangemoedigde cultuur van het optreden met harde hand dit steeds meer zal voorkomen.

Ondertussen leidt Macri’s beleid er allerminst toe dat er minder arme wijken en kansarme jongeren zullen zijn. Na 8 maanden Macri leven 5 miljoen mensen meer dan voor zijn presidentschap onder de armoedegrens. Na 8 maanden Macri zijn volgens het onderzoeksinstituut CEPA meer dan 179.000 mensen ontslagen zonder enig sociaal vangnet. Subsidies op gas, water, licht, transport en medicijnen voor chronisch zieken zijn abrupt geannuleerd. Duizenden gezinnen zijn in de problemen gekomen, psychiatrische patiënten zijn op straat beland. Verschillende straten in Buenos Aires zijn het thuis geworden van kinderen, vrouwen, zieken en ouderen die in kartonnen of plastic huisjes wonen.

Kartonnen huisjes

Koningin Maxima op bezoek bij de Argentijnse president Mauricio Macri op de tweede dag van haar VN-werkbezoek aan Argentinië.
Koningin Maxima op bezoek bij de Argentijnse president Mauricio Macri op de tweede dag van haar VN-werkbezoek aan Argentinië. © ANP

Afgelopen winter (juli) telden wij 200 mensen die in kartonnen huisjes op het Plaza Congreso woonden. Bedelaars slapen overal waar ze kunnen en de gangen van de ondergrondse metro liggen vol. U zult ze niet zien. In plaats van verantwoordelijkheid te nemen en de armen brood te geven, kiest de regering van Macri ervoor ze te verjagen met dezelfde harde hand die wij bij het neerslaan van demonstraties zien.

Het is hartverscheurend om te zien hoe Macri’s beleid niet alleen de meest kwetsbare mensen van de samenleving treft maar ook het fundament van het land. De plotseling gestopte subsidies hebben veel midden- en kleinbedrijven gedwongen te stoppen. Buitenlandse multinationals nemen winkels over. Fruit en groenten worden geïmporteerd uit bijvoorbeeld Polen en de Argentijnse producenten verliezen de concurrentiestrijd. Scholen sluiten of stevenen daarop af nu ook de subsidies voor schoolgaande kinderen opgeheven zijn.

Mensen die deze wantoestanden in Argentinië aankaarten, zijn hun leven niet zeker. Milagro Salas zit maandenlang vast zonder enig proces of bewijs. Haar detentie staat inmiddels symbool voor de repressie waaronder het land gebukt gaat. Zoals zij zijn er tientallen andere mensenrechtenverdedigers wier mond gesnoerd wordt. De betrokkenheid van Macri en zijn vicepresident die voorkwamen in de Panama Papers en de beschuldigingen met betrekkingen tot het witwassen van geld leidt daarentegen vooralsnog niet tot onderzoek of vervolging.

Boegbeeld

Wees een boegbeeld om trots op te zijn

Daarom vragen we u om u namens het Nederlandse volk niet met dit beleid te associëren en in plaats daarvan op te komen voor hen die werkelijk uw steun nodig hebben; met name de armsten, de vrouwen en kinderen die door dit beleid (weer) op straat moeten leven.

Kies alstublieft voor hen, kies voor mensenrechten boven handel. Wees een boegbeeld om trots op te zijn. Niet omdat u mooi bent of goed kunt onderhandelen over zaken maar om uw mededogen en mens-zijn, waarden welke een ware koningin toekomen. Laat de fout van toen zich niet herhalen en steun niet de huidige Argentijnse autoritaire en ondemocratische president.

Nunca MasKort Verslag over het onderzoek naar slachtoffers van de dictatuur opgesloten in de Psychiatrische Ziekenhuizen.
Tja dit wordt heeeeeel kort want het is vertrouwelijk informatie maar….
Ja! we maken voorderingen en alweer mensen gevonden die in deze ziekenhuizen terecht kwamen door terreur en repressie van de overheid.
WIL JE PRAKTISCH MEEHELPEN op afstand ?  of wil je meer weten? 
Neem dan contact op met me!

 

Vanmorgen was ik op de radio en vertelde ik over het project … zie meer daarover  hier…

Ik zocht naar mijn moeder, naar haar verhaal, ging naar het gekkenhuis van Buenos Aires. Daar vond ik haar verhaal en die van andere vrouwen. Ze waren niet gek, ze waren tegen de dictatuur, bleven alleen achter , waren ontvoerd, gefolterd of verkracht. Belanden in het gekkenhuis.

Daarom het project : ‘Gekkenhuizen in Argentinie, Repressie en verdwijning’ Principito Logo

Omdat de grenzen van de wereld verder liggen dan we denken. Omdat er mensen zijn die uit het zicht zijn verdwenen,
Soms door eigen wil maar vaak ook niet.
Omdat er mannen en vrouwen zijn geweest die tijdens de dictatuur in Argentinië opstonden tegen het onrecht,
maar door toedoen van het lot in het gat vielen van een ziekte of erger nog, door het folteren geestesziek werden.

Omdat er te veel mensen verdwenen zijn achter de hoge muren van de Gekkenhuizen in Argentinië,

Vraag ik u uw steun, om hen te achterhalen,  terug te halen uit de plek waar ze verdwenen zijn,
terug te geven aan de geschiedenis van het Verzet, terug te geven aan hun families ontdaan van het stigma ‘Gek’,
Als waardige, waardevolle mensen, als verzetsmensen en activisten.

Uw financiële bijdrage kunt u overmaken op :
Bank NL44 TRIO 0390 4296 78
T.n.v. Stichting H.I.J.O.S.
Amersfoort
O.v.v. ‘Helden in het Gekkenhuis’